خانه / روزنوشت / مناجات

مناجات

لک الحمد یا ذا الجود و المجد و العلی   تبارکت تعطی من تشاء و تمنع

این بیت مطلع مناجات منظوم مولای متقین امیرالمومنین امام علی (ع) است که از دیرباز رسم اسلاف و گذشتگان ما در روستای چارک بوده است که در سحرهای ماه رمضان با صدای بلند می خواندند.

به راستی چرا این مناجات انتخاب شده است؟

چه حسن انتخابی از جانب بزرگان ما صورت گرفته است که همه مومنین از آن بهره مند می شدند.

اسلاف صالح و متقی و شب زنده داری که جز مسیر ولایت و ارادت به امیرالمومنین علی (ع) در راه رسیدن به خدا ، مسیر دیگری انتخاب نکردند. یعنی شعار الهی «وابتغوا الیه الوسیله » را به منظور قرب به خدا و با تمسک به بهترین وسیله ارتباطی با خدا یعنی اهل بیت پیامبر اسلام (ص) و سر حلقه آن خاندان پاک یعنی جان پیغمبر در آیه «مباهله»، علی (ع) است، پیمودند.

طنین آواز دلنشین مولای مولای آنان تاکنون در گوش زمان می پیچد که ای مومنین بیدار شوید بپاخیزید ، وقت سحر است. سحرگاهان زمان مناجات و ذکر است آماده شوید برای امساک از هر چیزی که خدا را ناخوش آید. 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی: *